Nog meer test activiteiten.

Tja we zijn weer op stap geweest.
Sylvia wilde toch heel graag de Scorpion testen en deze hadden ze staan bij Elan in Nijmegen.

Afgelopen donderdag toch maar afgereisd naar Nijmegen om deze te proberen na het maken van een telefonische afspraak.
Eenmaal in Nijmegen aangekomen valt het op dat het nu wel iets drukker is om een parkeerplaats te vinden. Gelukkig konden we recht voor de deur de auto uiteindelijk nog kwijt.
Binnen was de Scorpion snel gevonden en werden we vriendelijk te woord gestaan.
Na enige uitleg mocht Sylvia dan een rondje proberen en kreeg ik om met haar mee te fietsen en Raptobike onder mijn kont.

Daar ze op de Waalkade momenteel nog druk aan het verbouwen zijn duurde het even voor we het juiste pad hadden gevonden.
Één voordeel we konden gelijk de draaicirkel testen... Die was wel een stuk kleiner uiteraard als met een velomobiel.
Met de Raptobike werd het even afstappen.

Eenmaal met de neuzen de goede kant op werd het genieten. Sylvia haar het zichtbaar goed naar haar zin op de Scorpion.

Kijk haar lachen.

 Zelf had ik het ook reuze naar mijn zin met de Lowracer.  Ik wilde dit al langer eens proberen en dit beviel prima. 

Nu heeft de Raptobike voorwiel aandrijving waardoor de lange ketting naar achter ontbreekt.  Toch heeft dit absoluut geen problemen met sturen. 

Ook was ik bang voor een oncomfortabele fiets door het ontbreken van vering zoals op mijn M5 20/20 maar dit maakte voelbaar geen verschil..geeft wel aan wat een groter achterwiel doet.

voorbeeldfoto van enige tijd geleden.

Eenmaal op snelheid ontbreekt dan ook het pompende gevoel van de achterzijde bij acceleratie... Kortom ik werd hier toch wel enthousiast van. Een mooie opvolger voor de M5 in de toekomst.
Eenmaal de brug over zijn we gedraaid en terug gefietst.  De snelheid liep met de rit naar beneden flink op. :-)
We zijn gestopt zodat ik ook nog even de trike kon proberen en kon Sylvia gelijk geven dat het prima fietst.
Kleine draaicirkel en goede vering aan de achterzijde.  De voorkant was star bij deze en voor ons gebruik ook niet nodig.
Het enigste maar betreft de prijs... Het blijft een boel geld. En ja dat is voor de Milan uiteraard ook het geval.
Eenmaal terug bij Elan hebben we op het gemak de folder doorgenomen en op welke prijs we zouden komen.
Ook de Oliebollentocht kwam nog ter sprake.. Als ik had willen meefietsen was dit mogelijk geweest met een fiets van hun...  Ai jammer gemiste kans dus...als ik dat had geweten....
Na nog wat rondkijken in de winkel zijn we met een ervaring rijker weer naar huis gegaan.
Mannen bij Elan bedankt voor de info en de testrit.

De volgende dag ben ik weer op mijn stalen ros naar mijn werk gegaan tja en dat gaat ook niet slecht.

qua snelheid lukt het best.

Ik heb trouwens ook bericht gekregen uit Duitsland i.v.m. de aanpassingen aan de MK3 duurt het 4 weken langer voor de Milan dan daadwerkelijk komt.

We wachten maar wat langer dan... echter met de levering in juni komt wel Cycle Vision in het gedrang..dat zou zonde zijn..

wordt vervolgd zeg maar.

Wim mocht je meelezen....ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig of je dan ook al een MK3 hebt.

Testen trike.

Zoals ik in mijn vorige blog reeds aangaf zijn we afgelopen Zaterdag naar Dronten afgereisd.
Echter niet voor mij maar voor mijn vrouw.
Daar ze een velomobiel niets vind i.v.m. het opgesloten gevoel wilde ze graag een trike proberen.
Tja het werd even een stukje rijden. Eenmaal in Dronten bij Tempelman waren we zeer welkom.
Nadat we wat informatie verkregen hebben over de trikes ging men al snel in de weer om Sylvia te laten proefrijden inc kortere cranks.
Wat ik mij niet gerealiseerd had is dat het ook het thuis is van Inter City Bikes en dus de DF.
Ik raakte al snel in gesprek met (als ik me niet vergis qua naam) Ymte welke al snel voorstelde dat ik eens een rondje in de DF moest gaan doen.. tja daar zeg ik geen nee tegen uiteraard.
Een uitgebreide test is het niet geworden daar de trapas iets te ver weg stond maar ik heb mijn rondes kunnen maken over het industrieterrein waarbij ik Sylvia weer tegen kwam in de trike. De snelheid gaat al snel over de 40.. heerlijk
Het rijden in de DF is prima en de fiets ziet er netjes uit. Waaraan je wel moet wennen is de kleine instap. Ook bij Sylvia beviel het prima al heeft ze nog steeds wel wat vragen.
De Scorpion vind ze wel erg mooi maar uiteraard zijn ze wel prijzig net als de andere trikes.
Ook weet ze nog niet of ze voorvering wil of juist niet... ach eerst maar eens sparen.

Ik heb zelf nog een heel gesprek gehad over verlichting en richtingaanwijzers.. dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik nog even een blokje om ben gegaan om bij Velomobiel een setje ledjes aan te schaffen voor de richtingaanwijzers. Ik moet zeggen ik ben er blij mee.
Als achterlicht schijnt het bij de Milan moeilijker te zijn daar er moeilijk vanaf binnen bij de achterkant te komen is... tja dat zie ik dan wel.
trouwens was men niet geheel positief betreffende de levertijden van de Milan welke nog al eens kon uitlopen...Ik weet niet of dit nog zo is maar ik hoop van niet uiteraard.. Afwachten op de mail vanuit Duitsland.
Een ander puntje betreft het aantal Milans in Nederland... Ik zou wel eens de enigste kunnen zijn met een SL straks.. hmm.. dat is exclusief. Ik zal het nog wel eens vragen aan Jens.
Het was in ieder geval een leuke dag en Sylvia heeft wat te vergelijken met Cycle Vision.
Bij dit evenement zijn er vast meer merken en modellen vertegenwoordigd.
Mannen bij Tempelman/ Inter City Bikes bedankt voor alle info en testrit.

Ben ik er nog ?

Jawel ik leef nog...
Weinig te melden :-) ik maak mijn kilometers (wel minder) met de M5 en ben al een poos niet meer nat geregend.....positief :-)
Ondertussen wel een paar keer griep gehad waardoor er uiteraard ook even niet meer gefietst werd.
Daar de Milan in mei geleverd gaat worden heb ik maar eens een mailtje naar Jens gestuurd.
Daar dit nog maar net gedaan is wacht ik nog op antwoord maar uiteraard hoop ik op begin mei.
Ook ben ik eind vorig jaar gevraagd voor een bestuursfunctie bij Ducati Club Nederland. Een functie waar ik eigenlijk wel trots op ben in een club van bijna 4000 mensen.
Ik hoef dan ook niet te vertellen dat ik vaak 's avonds minder tijd heb hier wat te plaatsen..tja en echt veel te melden op fietsgebied heb ik ook nog niet.
Alhoewel.. Sylvia zou erg graag eens een trike willen proberen als vervangende fiets voor haar M5 28/20 en we hebben het plan om Zaterdag (als ze open zijn) eens in Dronten te gaan kijken.
Mochten mensen andere opties hebben waar ze trikes hebben zijn uiteraard welkom.
Straks ook eens even kijken op www.ligfiets.net

Een puntje wat me ook bezig houd is een gele Quest... er rijd al langere tijd een gele Quest tussen pakweg Kruiningen en Middelburg en ik hoor van meerdere menden om mij heen was jij dat ? ken je die ? heb je die ook al eens gezien ?
Nee nee nee.. ik ben benieuwd wie dit is daar er niet zoveel in de buurt rijden.
Voor de komst van de Milan ben ik klaar.
nieuwe fietsteller en lichtstripjes liggen klaar al moet ik ook nog eens informeren naar de ledjes welke ze op de Quest monteren.
Toch zit ik hier nog in tweestrijd.. makkelijk de ledjes ? ja en vanuit de fiets te bedienen...echter wil ik de Milan minimalistisch houden en een los achterlichtje achterop doet het net zo goed en gaat lang mee. Ik heb er al eens een onderwerp aan besteed aan het achterlichtje. en ik zit niet met bedrading.
Echter de richtingaanwijzers gaan er wel op komen welke ik in het stuk achter mijn hoofd wil zetten.

Het wordt gewoon tijd dat de fiets komt dan kunnen we gaan bouwen en fietsen... :-)

Het regent bijna nooit.

Tja zoals de titel reeds meld.
Afgelopen tijd weinig gefietst. Met de velomobiel fietste ik ook met de nachtdienst echter dat doe ik nu niet met de open fiets. Toch heb ik het voor elkaar om ondertussen al 4x nat te regenen.
Is dat op zich bijzonder ? nee totaal niet maar het zijn de momenten dat ik op mijn fietsje lig te mopperen. Ofwel ik zit echt af te tellen... pff dan is 6 maanden toch wel lang voor een ongeduldig persoon. en als er dan door de collega's wordt gevraagd heb je je fiets al....grrrrr..
Maar goed Mei is niet zo ver meer weg :-(.
Als mijn fiets op tijd komt gaat ik in ieder geval proberen deze op tijd in elkaar te hebben om deze mee te nemen naar het circuit van Assen.
Eind Mei zijn hier de Ducati Club Races en wil in de avonduren eens kijken wat voor tijd ik in de fiets zou neerzetten. maar goed nog steeds een afwachtende houding dus. En feitelijk niets bijzonders te melden..

Ook zit ik zo nu en dan internet af te struinen en waarempel ik kwam een foto tegen van een Milan in onderdelen in de staat dat deze ook zal worden afgeleverd..
Alleen de mijne wordt uiteraard geel van kleur..

Oliebollentocht 2014

Tja meerijden zat er uiteraard niet in..
Toch ben ik nog wezen kijken met een maatje.
Bij aankomst waren er nog niet veel fietsen te zien maar deze bleken binnen te staan.
Snel naar binnen want het was aardig koud. verder gelukkig een stralende blauwe lucht.

Voor mij was het ook even een zoektocht naar mede Milan eigenaren en jawel er waren er wel twee.
Nu ben je al aardig apart om met een velomobiel te rijden maar het aandeel Questen en Strada's is wel duidelijk....
toch waren er twee Milan GT's te bespeuren. Eén uit Nederland van (naamgenoot) Richard en één van een stukje verder Bregenz..
Dat was toch even fietsen... een prachtige oplossing had hij gevonden in waterkoeling voor zijn remmen.
Hij had last van te warme trommelremmen met de afdalingen welke zijn spaken krom duwde..
Ik vond het een mooie simpele oplossing....al heb ik die hier niet echt nodig uiteraard.

Een Milan SL hoor ik u denken ? nee helaas misschien ben ik volgend jaar de eerste.

Op naar de foto's...

net aangekomen..

De Milan GT van een verre deelnemer..Bregenz..

en daar komen er nog een paar.

Ah het stoeltje met gaten... mooi om eens ervaring te delen voor ik hier ook toe besluit..

Onder het zitvlak blijkt het de broek te slopen op de rug was het zeer aangenaam.

kijkje in het vooronder.

klaar om in te stappen.

Ook een kijkje bij de GT van Richard.

loud pipes saves lifes..

prachtig spuitwerk.

schitterend.

En daar gaan ze.

jawel hoor rijden maar...knars knars over de sneeuwresten.

het lieve heersbeestje..

Warme muts..

en de volgende groep..

Go..

jawel hoor ga maar..

toe nou..

toch weg.

binnen stond nog een Evo Ks met een prachtig achterlicht.

Ledstrip van de bouwmarkt of mooie oplossing van de fabrikant ?

Wie het weet mag het zeggen.

Na vertrek zijn wij ook vertrokken richting huis.
Volgend jaar ben ik er hopelijk bij en gelieve zonder bevroren sneeuw...ik las al dat dat raar rijgedrag gaf in andere blogs.

BBB achterlicht en meer.

Tja wachtend op de fiets zit je al na te denken over verschillende zaken.
Zoals richtingaanwijzers of het achterlicht.
Als probeersel heb ik op de sloop van een goede vriend een paar richtingaanwijzers gekregen van een Fiat Punto van rond 2002 (?) deze waren in mijn ogen de beste welke ik rond zie rijden.
Deze zitten op de zijschermen gemonteerd en zijn vrij aerodynamisch maar steken toch nog uit.
zie : klikkerde klik.
Momenteel liggen ze even uit elkaar om goed schoon te maken.

 Daar ik het origineel meegeleverde achterlichtje bij de Milan niet echt mooi vind zat ik nog rond te kijken voor andere opties.
Bij toeval kwam ik een achterlichtje van BBB tegen.
Met USB op te laden en zoveel licht dat je er hoofdpijn van krijgt.
tenminste als je hem in de felste stand zet...standje mistlamp.
Het verlicht de hele woonkamer.
Ook kent deze een knipperstand waarmee de lamp 12 uur zou moeten kunnen branden.
In de felste stand is het uiteraard niet veel meer maar ruim voldoende voor mijn ritten.
Het lampje is niet erg groot dus een lichtgewicht.

Standje 1 minst fel.

Zijaanzicht.

Idee van formaat.

Standje 3 mistlamp,

Morgen de richtingaanwijzers weer eens in elkaar zetten en de zichtbaarheid eens uitproberen.
tot zover de berichtgeving :-)

Een jaar lang velomofilie.

Tja waar zal ik beginnen..

Ik heb pas geleden een stukje geschreven voor het clubblad van de NVHPV  "Ligfiets&" en dacht ach laat ik het stukje ook maar hier plaatsen hetzij iets aangepast aan de huidige stand.

De meeste mensen kennen mij niet dus zal me even voorstellen.
Ik ben Richard getrouwd met Sylvia en samen hebben we vaak twee schatten van kinderen maar helaas zoals overal ook vaak niet..
Nu zal ik hier niet verder over uitweiden daar het stukje over fietsen gaat hier.

Fietsen dus...
Nadat ik na mijn schooltijd ben gaan werken buiten de regio werd er niet zo veel meer gefietst.. ja uiteraard een ritje naar en door de stad Goes.
Toen ik na een jaartje of 10 uiteindelijk in de regio ging werken bij een in aanbouw zijnde elektriciteitscentrale in Vlissingen-Oost kwam de fiets weer in beeld.
Met het fietsenplan werd een racefiets aangeschaft en ik fietste zo nu en dan naar mijn werk. 

De Bianchi ging vervolgens ook mee met vakantie.

Voor mijn dochter kochten we in Italië nog een nieuwe fiets.

bukken.

Ook een ligfiets had mijn interesse maar was te duur.. uiteraard had ik er ook nog nooit mee gefietst.
Weer wat later ben ik gaan racen met mijn Ducati en je raad het al een beetje betere conditie zou geen kwaad kunnen.
Er ging meer gefietst worden naar mijn werk...echter niet als het nat was of hard waaide....tja ik hoor Sylvia in gedachte alweer "watje" roepen. Maar moet zeggen ik heb er echt een hekel aan om mezelf nat te moeten laten regenen.
Het resultaat laat zich raden en fietste eigenlijk alleen bij mooi weer...grr..

Vorig jaar fiets ik na mijn middagdienst naar huis en kom op de eerste kruising iemand (dit bleek: Wim Harwig) tegen in zijn Quest.
Deze Quest had ik al vaker zien rijden en mijn gedachte was dan ook aanpikken.
De wind stond op 2 uur en moet even doortrappen om hem bij te houden...
Helaas bleek de Quest ook nog aan het accelereren te zijn en met mijn tong rammelend tussen de spaken van mijn voorwiel moet ik opgeven na de 28 kilometer per uur aangetikt te hebben. Langzaam...ehh vrij snel zie ik de Quest uit mijn beeld verdwijnen.
Daar ik helaas een beetje competitief ingesteld ben kan ik hier slecht tegen en een zoektocht op internet wordt gestart.

Er gaat een wereld voor mij open...dat wil ik ook... snel en droog ! ideaal.
Na bestudering van de verschillende modellen wil ik dat toch wel eens proberen.
Er wordt een afspraak gemaakt bij Fietser.be om de WAW eens uit te testen.
Toen we eenmaal in Gent waren kon ik proefrijden in een nieuwe rode WAW.
Ik fietsen in een lange winterbroek welke uiteraard veel te warm was..
Een hele aparte ervaring en fiets door de Gentse stad richting het jaagpad van de Schelde in een onbekende fiets.
Helaas stonden de versnellingen verkeerd afgesteld waardoor deze iedere keer twijfelde aan de achterzijde maar ik kon er wel een gevoel van krijgen.
Vervolgens heb ik ook nog de WAW022 getest een tweede hands.. wauw... deze deed het wel naar behoren en fietste dan ook een heel stuk lichter.
Niet geheel wat de bedoeling was om al een fiets aan te schaffen maar deze fiets ging het worden.

Er volgde uiteraard nog een overleg met de minister van financiën welke hierin toestemde en me met lieve woordjes toesprak: "fietsen zal je kreng" eehh heu ja dat wel.
7 December haalde ik haar op (er van uit gaand dat een velomobiel vrouwelijk is).
Tenminste ik werd afgezet door vrouw en kinderen en wilde gelijk naar huis fietsen.
Ik had reeds een mooie route uitgestippeld dus het avontuur kon beginnen.
Op een paar paaltjes bij een tunneltje na had ik een obstakel vrije route uitgestippeld.
Al snel kwam ik richting de Nederlandse grens waar bleek dat mijn geplande grensovergang niet gebruikt kon worden...grr.. dan maar een weggetje later... oh nee, nee... Belgische kasseien... Ik stuiter letterlijk de grens over en kan mijn route over IJzendijke en Schoondijke vervolgen om uiteindelijk het bootje van Vlissingen-Breskens te nemen.
Hier kom ik in vertrouwd gebied en fiets langs de Schelde en Ritthem richting Lewedorp......flits...ik wordt geflitst maar heb het niet in de gaten en fiets door. Later blijkt Wim Harwig mij gespot te hebben en een foto geschoten te hebben...en wat voor foto...een hele mooie vind ik nog altijd.
Na 94 kilometer parkeer ik de fiets vermoeit op de oprit.
In de dagen erna begint het woon-werk fietsverkeer en voel me trots in mijn fietsje.
Tevens begin ik een blog om voor mezelf wat bij te houden: http://waw22.blogspot.nl/ ; maar hier  tikte ik wel eens wat meer weg.
De Oliebollenrit wil ik als toeschouwer nog gaan bekijken echter valt het niet meer te combineren met onze vertrektijd voor de wintersport.
Vele ritten woon-werk volgen en ik fiets nog een keer naar Wim Harwig om hem nog persoonlijk te bedanken voor het overdragen van het virus en de foto :).

Thuis wordt er ook nieuwsgierig gekeken naar het concept van ligfietsen.
Een velomobiel is Sylvia te benauwend maar een gewone ligfiets wil ze graag wel eens proberen.
Naast haar wil Kevin mijn zoon dat ook... en dan... ?
Via Marktplaats schaffen we een Sinner Demon in onderdelen aan voor een leuk prijsje waarbij de stoel i.p.v. de trapas verzet kan worden.
Na montage kon er proef gereden worden alleen op het moment dat Sylvia op de fiets weg geweest is staat Kevin al klaar om de stoel weer op zijn stand te zetten.
Tja dat hadden we niet verwacht... uiteindelijk wordt zijn paar maanden oude Pick-up fiets verkocht daar deze staat te verstoffen.
Ook Sylvia vind het erg prettig en we kopen een M5 28/20 voor haar.

 Uiteindelijk wordt ook haar gewone fiets en mijn racefiets verkocht.. tja kan raar lopen. Ik koop voor me zelf een M5 20/20 ipv de racefiets zodat ik ook nog open kan fietsen met de rest van de familie.
Ook wordt er nog een tweede M5 20/20 gekocht voor Kevin maar we besluiten dat hij hier niet mee naar school gaat en deze eerst als weekend fiets gebruikt wordt tot hij naar het voortgezet onderwijs gaat. (hij past er ook maar net op met enige aanpassing van de stoel).

"Papa... nu heeft iedereen een ligfiets behalve ik" zegt mijn dochter van 5 zielig in mijn oor... au dat doet zeer..
Nu zijn er niet zulke kleine fietsjes te vinden dus beloof ik haar er één te lassen als ik mijn lasapparaat heb. Dat vind ze gelukkig goed.
Echter kom ik later toch een kleine ligfiets voor haar tegen al moet ze nog even iets groeien.

hartstikke trots.

Nog meer kilometers volgen met de WAW en de temperatuur loopt op zowel buiten als binnen.
Ik besluit het dakje aan te laten passen zoals op de laatste types WAW en rij weer eens langs Gent.
Heerlijk fietsen zonder dak boven het hooft en mijn dakje opgerold in de fiets.. ik moet zeggen daar heb ik veel gemak van.
Ik leer het evenement Cycle Vision kennen wat me erg interessant lijkt om aan deel te nemen.
En dat heb ik uiteindelijk gedaan ! ik schrijf me in en stuit op het volgende probleem... hoe neem ik in hemelsnaam een fiets van 2,85 meter mee ?  juist op het dak van onze bus.
Ik speel ook met de gedachte om na de wedstrijden naar huis te fietsen.
In de zoektocht op internet kom ik op de site van: vriendenopdefiets; waarmee ik een overnachtingsplek denk te vinden.
Dit komt thuis echter slecht uit dus wordt het op Zondag terug thuis zijn.

Uiteindelijk staat het weekend te beginnen.
Voor het eerst mis ik het TT-Assen weekend en ben ik aangewezen op de video.. snif.. ook Kevins verjaardag vieren we in de bus.
De WAW wordt opgeladen en we gaan op weg naar Venray.
We rijden via Antwerpen en vormen daar in de file wel een bezienswaardigheid.
Eenmaal in Venray lat het weer zich helaas niet geheel van zijn mooiste kant zien. Jammer..
We staan met onze bus en fietsen op een vers gemest veld...hmmm heerlijk... zeer tactvol net voor een evenement..
Ik deed Zaterdag mee aan de één uurswedstrijd en begin wat te vlot en krijg last van mijn milt.
De snelheid gaat er uit om de pijn te verdrijven. Eenmaal de pijn uit de fiets gekieperd kan ik de snelheid weer opbouwen en kom dan toch nog tot een 42,5 kilometer per uur. Op zich niet slecht voor een eerste keer maar had toch graag rond de 47 willen uitkomen.
Na een interessant weekend waarbij ik weer diverse mensen heb leren kennen, begin ik Zondag rond 12 uur aan mijn terugreis.
De kinderen vinden het merkbaar erg raar papa achter te laten.
Ik ben op mezelf aangewezen en begin terug te fietsen.
Ik had al een tijdje mijn telefoon aan het spatbord geplakt en kom al snel een bezwaar tegen hiervan...geen GPS ontvangst hier ! shit wat nu.
Een beetje onhandig geklooi volgt met een telefoon in de hand.
Kilometers lang volg ik echter het Wilhelmina kanaal samen met een Questrijder uit Breda die ik onderweg was tegen gekomen (sorry ben je naam vergeten) In Tilburg scheiden onze wegen daar ik aan andere route wilde aanhouden.
Uiteraard liep het met de GPS ontvangst nog steeds niet lekker en verdwaal. Uiteindelijk gaat ik dwars door het centrum en weet de weg richting Breda te vinden welke ik maar volg. Ik wilde een stukje de LF13b volgen om zuidelijk van Breda te blijven en sla af richting Molenschot.
Via de LF13b wordt ik alsnog Breda binnengeloodst en kom een pleintje op vol oranje fans daar er een voetbal wedstrijd ging beginnen.. heb ik weer.. gelukkig weet ik ook hier de weg richting de Ikea en dus Etten-Leur te vinden. Ik kom op bekend terrein en fiets langs de A58.
Ik krijg honger en dorst daar mijn water op ik en merk dat ik iets te lang zonder water fiets.
Net voorbij vliegveld Seppe gaat ik tanken bij het pompstation en sla water, cola en ijs in.. heerlijk...
Op het moment dat ik weer gaat fietsen merk ik dat mijn band leeg staat dus dat wordt vervangen.
Eenmaal weer op weg verloopt het vlotjes geen verkeer op de weg i.v.m. de voetbal dus lekker rustig.
In Bergen op Zoom is de rust weer voorbij en maakt plaats voor toeters.. snel door gelukkig weet ik de weg en rij snel Zeeland binnen.
Om 21:15 ben ik thuis en moet direct naar mijn kinderen voor een kroel zodat ze blij kunnen slapen.. papa is er weer.

Een periode met woon-werk verkeer volgt.
De eerste voorbanden zijn versleten en ik moet onderweg weer eens uitwijken voor een konijn, de linker Schwalbe Durano laat met een knal weten dat hij al erg moe was...shit geen reserve bij natuurlijk. Daar ik niet zover meer van mijn werk af ben laat ik me ophalen met de bedrijfspick-up. Een nieuw bandje was met het thuisfront weer snel geregeld waardoor ik na mijn nachtdienst toch weer naar huis kon fietsen.

Hoe is het er nu mee?
Tja de WAW is verkocht.. beviel deze niet....
Het velomobiel rijden bevalt mij uitstekend en had ik veel eerder moeten ontdekken.
Afgelopen jaar slechts 3 maal niet met de fiets naar mijn werk geweest maar dat kwam dan door gebrek aan tijd of dat ik wat mee moest nemen.
Ondertussen heb ik dan ook andere modellen bekeken en denk dan ook dat een Milan beter bij me zal passen.
Tja het afwachten ben ik nu al beu.
Deze Milan SL gaat mijn volgende velomobiel worden waarmee ik dan wel jaren moet gaan doen van mijn minister van Financiën.
Ondertussen ook al een paar keer met de M5 20/20 geweest maar moet zeggen dat het een stukkie kouder is... uiteraard ben ik de eerste dag reeds nat geregend...grr..

Een hele winter ligt nog voor me en gaat me alvast eens bezig houden met het achterlicht van de Milan.. tenminste in gedachte.

Het origineel bijgeleverde achterlicht vind ik niet mooi dus waarschijnlijk van ik weer terug op mijn lichtstrip welke ik ook op de WAW had.

Ook had de SL van Jens waarmee ik heb proefgereden een lampje bovenop staan welke zowel een voor als achterlicht was het achterlicht deed ook gelijk voor remlicht fungeren.

Volgens Sylvia was deze erg fel.

Nog eens kijken of ik kan uitdokteren wat voor lampje het is.

In November zijn mijn vrouw en ik nog naar Rome geweest en konden we onze nieuwe Giant vouwfietsen eens uitproberen.

prima dingen maar wel flink stuiteren.